Ridder worden, les 1

Geplaatst
Reacties Geen

Heb je je nooit afgevraagd wat je moet doen om Ridder in de Orde van Oranje Nassau te worden?
Wel, het is heel eenvoudig: niets. Althans, niets bijzonders. Niks dan dat, wat voor jou heel gewoon is (of zou kunnen zijn).

Op 27 april 2016 mocht ik bij de afsluiting van de ontvangst op het Gemeentehuis in Kerkrade als vers gedecoreerde een slotwoord richten tot de aanwezigen. En dat ging ongeveer als volgt (maar dan in het dialect en hier en daar iets beknopter of aangedikt.

Gisteren begon als een normale dag. Net als bij de andere gedecoreerden begon de dag met het sorteren van eendjes, het repareren van een kruisboog, de laatste hand leggen aan een verslag of uitnodiging. (Kijk maar eens op http://www.kerkrade.nl/ wat de andere gedecoreerden allemaal gedaan hebben). Hele normale dagelijkse dingen. Toch merk je al snel dat er iets broeit, dat er iets te gebeuren staat. Je weet alleen nog niet wat. Zo wordt er plots van je verwacht dat je die rommel in de woonkamer toch eens opruimt, terwijl dat normaal niet zo’n probleem is. De mensen om je heen zijn wat gespannen maar laten dat niet merken.
Dan gaat opeens de voordeurbel, je maakt open en de Burgemeester vraagt of hij binnen mag komen. Natuurlijk mag dat. Achter hem aan komt een lange stoet van familie, vrienden en kennissen. Het wordt je duidelijk: Zij zaten in het complot en jij niet. Nadat hij uitgelegd heeft wat voor bijzonders staat te gebeuren en hij de bijbehorende versierselen opspelt ben je benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
Dat alleen al, is prachtig om mee te maken. Maar dat is pas het begin. In de loop van de dag komen de juweeltjes binnen. Mensen die je feliciteren. Mensen die je bedanken. Bloemen worden afgeleverd. Kaartjes vallen in de brievenbus (as we speak. Dankjewel Leny N.).
Dan pas, heb je in de gaten hoezeer het wordt gewaardeerd dat je in de afgelopen 30 jaar: notulen maakte, uitnodigingen verstuurde, scoutsstaf trainde, om 01:30 uit Leusden terugkeerde (en om 6:00 weer op), CD’s maakte, 11 jaar tieëkezong in de Rodahal, bijna 5.000 artikelen en 3.000 foto’s verzamelde voor http://www.kgv.nl, mensen schouderklopjes gaf (en af en toe een slecht-nieuws-gesprek), jonge staf en bestuurders op weg hielp.
Maar die waardering is wederzijds. En dat is iets wat we (volgens mij) veel vaker tegen elkaar moet zeggen: Je doet het goed. Wat heb je dat mooi gedaan. Dat is niks hoogdravends, maar iets heel simpels. Houd de ogen open en laat elkaar merken dat je ziet wat er gebeurt en dat ook waardeert.

Ik sloot af met een stukje tekst van Moon Peerboom:
De sjunste dinger óppen eëd, nè die koste diech jee jeld
die krieste onjewild, die hat me nit besjteld
de sjunste dinger óppen eëd, ja die krieste döks ezoeë
broechs nuus dervuur tse doeë, doch maache ze diech vroeë

vrij vertaald:
De mooiste dingen op deze aarde, die kosten geen geld
Die krijg je ongewild, die heb je niet besteld
De mooiste dingen op deze aarde, die krijg je vaak zo maar
daarvoor hoef je niks te doen, toch maken ze je blij.


En als je je afvraagt of er ook nog een les 2 komt, dan heb je het bovenstaande niet goed begrepen. :-)

Medewerker
Categorie ,

Reacties

Op dit artikel kan niet gereageerd worden.

← Ouder Nieuwer →